Łódź • Centralne Muzeum Włókiennictwa

Centralne Muzeum Włókiennictwa (wystawy WT w latach : 1988,1989, 2002, 2003) Polska, 93-34 Łódź; ul. Piotrkowska 282 tel. (0-42) 684 6142, 683 2684;    fax (0-42) 684 3355 www.muzeumwlokiennictwa.pl ctmustex@muzeumwlokiennictwa.pl dyrektor: Norbert Zawisza Zobacz  Międzynarodowe Triennale Tkaniny.   Budynek "Białej Fabryki" - siedziba Centralnego Muzeum Włókiennictwa Widok od strony południowo-wschodniej   W 1952 roku w Muzeum Sztuki w Łodzi powołano dział tkactwa, z którego wyłoniło się Muzeum Włókiennictwa. Uzyskało ono samodzielność w 1960 roku jako Muzeum Historii Włókiennictwa, obecnie funkcjonuje pod nazwą Centralne Muzeum Włókiennictwa. Mieści się ono w jednym z najstarszych zabytków architektury przemysłowej. Biała Fabryka, kompleks klasycystycznych budynków, została zbudowana przez Ludwika Geyera w latach 1833-1837 jako pierwsza w Łodzi mechaniczna przędzalnia i tkalnia. Fragment wystawy "Malarstwo na jedwabiu", II edycja, 1996 Fragment ekspozycji "Drogi jedwabiu. Drogi sztuki współczesnej", 1996 Muzeum składa się z kilku działów tematycznych: Dział technik włókienniczych gromadzi próbki surowców, narzędzi, maszyny włókiennicze i konfekcyjne. Są tu prezentowane wszystkie etapy włókienniczego procesu produkcyjnego w ujęciu chronologicznym. Dział historii przemysłu włókienniczego dokumentuje etapy rozwoju produkcji włókienniczej od organizacji cechowej, przez manufakturę, fabrykę do zakładu produkcyjnego. W zbiorach działu jest największa w Polsce kolekcja papierów wartościowych spółek włókienniczych, bogata ikonografia (albumy, fotografie, plany, mapy), dokumenty, numizmaty itp. Dział tkaniny przemysłowej posiada największy w Polsce zbiór różnych "asortymentów włókienniczych" - przędz, nici, tkanin, dzianin. Szczególnie cenne dla historii polskiej tkaniny i jej wzornictwa są archiwa dokumentów, projektów i "próbek produkcji" polskich zakładów od końca XIX wieku. Dział tkaniny ludowej gromadzi tkaniny unikatowe, próbki tkanin, koronek i haftów, fragmenty strojów traktując je jako materiał dokumentacyjny i bazę dla badań nad ludowymi technikami tkackimi. Dział odzieży obejmuje kolekcję strojów kobiecych i męskich oraz akcesoria mody od początku XIX wieku po współczesność. Kolekcję uzupełniają liczne zbiory ikonograficzne (grafika z 1 połowy XIX w., fotografie, czasopisma) Dział tkaniny artystycznej gromadzi materiały dokumentacyjne dotyczące dekoracyjnej tkaniny historycznej i unikatowej tkaniny współczesnej w postaci szkiców, projektów, rysunków technicznych. W kolekcji tkaniny historycznej znajduje się m.in. kilka tkanin koptyjskich z VI w., liczne przykłady produkcji wszystkich znaczących ośrodków europejskiego i pozaeuropejskiego jedwabnictwa od XV w., gobeliny europejskie, pasy kontuszowe, zbiór ręcznie wiązanych dywanów orientalnych, polskie kilimy. Muzeum posiada również największą na świecie kolekcję polskiej i obcej tkaniny współczesnej (m.in. dzieła M. Abakanowicz, W. Sadleya, J. Owidzkiej, U. Plewki-Schmidt. H. I S. Gałkowskich, S. Popławskiego, J. Rudzkiej-Habisiak, B. Levittoux-Świderskiej). Dział organizacji wystaw Centralnego Muzeum Włókiennictwa przygotowuje rocznie (we współpracy z innymi) kilkanaście wystaw w salach muzeum, galeriach i innych muzeach w Polsce i za granicą. Od 1972 roku Muzeum było współorganizatorem, a od 1982 r. Jest jedynym organizatorem Międzynarodowego Triennale Tkaniny. Jest to najstarsza i największa na świecie wystawa-konkurs współczesnej tkaniny artystycznej. Dział oświaty prowadzi działalność popularyzatorską, organizuje wykłady, spotkania, konkursy (np. "Łódzkie Triennale w oczach młodego widza") Muzeum posiada również bibliotekę ze specjalistycznym księgozbiorem liczącym 11.000 woluminów. Jest on dostępny zarówno dla pracowników naukowych, jak i dla zainteresowanych zwiedzających. Wystawa "Polska tkanina współczesna ze zbiorów CMK (1945-95) Wystawa "Polska tkanina współczesna ze zbiorów CMK (1945-95) (materiały informacyjne na podstawie folderów i stron internetowych)